Ticker

6/recent/ticker-posts

जीवामृत कसे बनवावे? त्याचे पिकांसाठी होणारे फायदे आणि वापर संपूर्ण माहिती (Jivamrut Preparation)

Jivamrut Preparation Process ZBNF.

शेतकरी मित्रांनो, आजकाल आपण पाहतोय की शेती करणे हा एक अत्यंत खर्चिक आणि कष्टाचा व्यवसाय झाला आहे. पारंपरिक पद्धतीने रासायनिक खतांचा (Chemical Fertilizers) आणि विषारी औषधांचा भरमसाठ वापर केल्याने आपल्या जमिनीचा नैसर्गिक पोत पूर्णपणे खराब झाला आहे.

युरिया आणि डीएपी (DAP) च्या अतिवापरामुळे माती सिमेंटसारखी कडक झाली आहे आणि जमिनीतील उपकारक 'देशी गांडुळे' कायमची नष्ट झाली आहेत. आज शेतकऱ्यांचा खतांचा खर्च लाखोंच्या घरात गेला आहे, पण त्या तुलनेत जमिनीची सुपीकता आणि पिकांचे उत्पन्न मात्र झपाट्याने घटत चालले आहे.

या सर्व गंभीर आणि खर्चिक समस्यांवर 'देशी गाईच्या शेणापासून बनवलेले जीवामृत (Jivamrut)' हा एक अत्यंत जालीम, शून्य खर्चाचा (Zero Budget) आणि १००% खात्रीशीर उपाय आहे.

जीवामृताच्या एका थेंबामध्ये कोट्यवधी सूक्ष्म जिवाणू असतात. हे जीवामृत जमिनीत गेल्यास माती पुन्हा लोण्यासारखी मऊ आणि भुसभुशीत होते, मृत झालेली गांडुळे पुन्हा जिवंत होऊन वर येतात आणि पिकाला कोणत्याही रासायनिक खताची गरज भासत नाही. आज 'आधुनिक शेती' च्या या अत्यंत सविस्तर आणि मेगा-गाईडमध्ये आपण जीवामृत म्हणजे नक्की काय, ते बनवण्याची अचूक कृती आणि पिकांना देण्याची योग्य पद्धत याविषयी ए टू झेड (A to Z) माहिती घेणार आहोत.

१. जीवामृत म्हणजे नक्की काय? (What is Jivamrut?)

अनेक शेतकऱ्यांचा असा गैरसमज आहे की जीवामृत हे युरिया किंवा डीएपी सारखे एक खत आहे. पण वास्तवात हे पूर्णपणे चुकीचे आहे.

१.१ जीवामृताची साधी व्याख्या

जीवामृत (Jivamrut) हा शब्द दोन शब्दांपासून बनला आहे: 'जीव' (म्हणजे जिवाणू) आणि 'अमृत' (म्हणजे संजीवनी).

जीवामृत हे पिकांसाठी खत नसून, ते कोट्यवधी सूक्ष्म जिवाणूंचे विरजण (Culture of Microorganisms) आहे. जसे आपण एक पातेले भरून दुधाचे दही करण्यासाठी त्यात एक चमचा विरजण टाकतो, अगदी तसेच एक एकर जमिनीतील सूक्ष्म जिवाणूंची संख्या वाढवण्यासाठी जीवामृताचे विरजण टाकले जाते.

१.२ सुभाष पाळेकर गुरुजींचे तंत्रज्ञान

पद्मश्री सुभाष पाळेकर (Subhash Palekar) यांनी त्यांच्या अनेक वर्षांच्या संशोधनातून सिद्ध केले आहे की, पिकाला लागणारी सर्व अन्नद्रव्ये (नत्र, स्फुरद, पालाश) जमिनीत आधीपासूनच मुबलक प्रमाणात असतात.

पण ही अन्नद्रव्ये कडक आणि 'अघुलनशील' (Locked) अवस्थेत असतात. पिकाची मुळे ती थेट खाऊ शकत नाहीत. जीवामृतामधील सूक्ष्म जिवाणू हे जमिनीत जाऊन या कडक अन्नद्रव्यांचे विघटन करतात आणि ते पिकाला 'खाता येतील' अशा सोप्या स्वरूपात उपलब्ध करून देतात. थोडक्यात सांगायचे तर, जीवामृत हे जमिनीतील जिवाणूंचे एक चालते-बोलते स्वयंपाकघर आहे.

२. रासायनिक खतांचा वापर विरुद्ध जीवामृताचा वापर (Comparison Table)

शेतकरी बांधवांनो, रासायनिक खते आणि नैसर्गिक जीवामृत यामधील नेमका तांत्रिक आणि आर्थिक फरक काय आहे, हे खालील सविस्तर तक्त्यावरून समजून घ्या:

अनु. क्र.वैशिष्ट्येरासायनिक खतांचा वापर (Use of Chemical Fertilizers)जीवामृताचा वापर (Use of Jivamrut)
एकरी खर्चखतांच्या गोण्यांसाठी हजारो-लाखो रुपये खर्च होतात.सर्व साहित्य घरचेच असल्याने खर्च अक्षरशः शून्य (Zero Budget) असतो.
जमिनीचा पोतरसायनांमुळे जमीन अत्यंत कडक, क्षारयुक्त आणि नापीक बनते.जीवामृतामुळे जमीन लोण्यासारखी मऊ, सच्छिद्र आणि अत्यंत भुसभुशीत होते.
सूक्ष्म जिवाणूंची संख्यायुरियाच्या उष्णतेमुळे जमिनीतील सर्व उपयुक्त जिवाणू आणि गांडुळे मरतात.१ लिटर जीवामृतात अब्जावधी जिवाणू असतात, जे गांडुळांना (Earthworms) परत आणतात.
पाण्याचा वापररासायनिक खते वितळण्यासाठी आणि पचवण्यासाठी पिकाला भरपूर पाणी लागते.जमिनीतील ओलावा (Humus) वाढल्यामुळे पिकाच्या पाण्याची गरज ५०% ते ७०% ने कमी होते.
पिकांची रोगप्रतिकारशक्तीखतांमुळे पिके माजतात, रसदार होतात व किडींचा मोठा प्रादुर्भाव होतो.पिके अत्यंत काटक आणि निरोगी होतात, किडी आणि रोगांचा प्रादुर्भाव नगण्य असतो.
उत्पादनाचा दर्जाधान्यात आणि फळांमध्ये विषारी रसायनांचा अंश राहतो (Chemical Residue).उत्पादन १००% नैसर्गिक, चविष्ट, टिकवण क्षमता जास्त असलेले आणि पूर्णपणे विषमुक्त असते.

३. ZBNF मध्ये 'देशी गाईचे' अनन्यसाधारण महत्त्व (Importance of Desi Cow)

जीवामृत बनवण्याचा पहिला आणि सर्वात महत्त्वाचा नियम म्हणजे यासाठी केवळ 'देशी गाईचे' (Desi Cow) शेण आणि गोमूत्र वापरणे बंधनकारक आहे.

३.१ जर्सी किंवा म्हशीचे शेण का चालत नाही?

अनेक शेतकरी विचारतात की आमच्याकडे एचएफ (HF), जर्सी गाय किंवा म्हैस आहे, त्यांचे शेण चालेल का? याचे वैज्ञानिक उत्तर 'नाही' असे आहे.

जर्सी किंवा एचएफ या खऱ्या गायी नसून ते डुक्कर आणि इतर प्राण्यांच्या जनुकीय संकरातून बनवलेले प्राणी आहेत. त्यांच्या शेणात आणि गोमूत्रात पिकासाठी आवश्यक असणारे 'उपयुक्त सूक्ष्म जिवाणू' अजिबात नसतात. म्हैस ही जास्त वेळ पाण्यात किंवा सावलीत बसते, त्यामुळे तिच्या शेणातही जिवाणूंची संख्या अत्यंत कमी असते.

३.२ देशी गाईच्या एका ग्रॅम शेणाची अफाट ताकद

सुभाष पाळेकर गुरुजींच्या शास्त्रोक्त संशोधनानुसार, आपल्या भारतीय वंशाच्या (ज्यांच्या पाठीवर वशिंड असते) देशी गाईच्या अवघ्या १ ग्रॅम ताज्या शेणामध्ये तब्बल ३०० ते ५०० कोटी उपयुक्त सूक्ष्म जिवाणू असतात.

देशी गाईच्या पाठीवरील वशिंडामध्ये 'सूर्यकेतू नाडी' (Suryaketu Nadi) असते. ही नाडी सूर्याची ऊर्जा शोषून घेते आणि ती ऊर्जा गाईच्या शेणात आणि गोमूत्रात उतरते. त्यामुळे देशी गाईचे शेण हे साधे शेण नसून ती करोडो जिवाणूंची एक महान प्रयोगशाळा आहे. म्हणूनच १ देशी गाय एका महिन्यात तब्बल ३० एकर शेतीला खत पुरवू शकते.

४. जीवामृत बनवण्यासाठी लागणारे साहित्य (Ingredients required for Jivamrut)

एक एकर शेतीसाठी (२०० लिटर पाण्यासाठी) दर्जेदार आणि शक्तिशाली जीवामृत बनवण्यासाठी खालील नैसर्गिक साहित्याची अत्यंत अचूक गरज असते:

१. देशी गाईचे ताजे शेण (१० किलो): शेण जितके ताजे असेल (२४ तासांच्या आतील), तितके त्यात सूक्ष्म जिवाणू जास्त असतात. हेच जिवाणू मुख्य काम करतात.

२. देशी गाईचे गोमूत्र (५ ते १० लिटर): गोमूत्र जितके जुने असेल तितके चांगले. गोमूत्रामध्ये पिकाच्या वाढीसाठी लागणारे सर्व प्रकारचे संप्रेरके (Hormones) आणि नैसर्गिक युरिक ऍसिड असते.

३. सेंद्रिय काळा गूळ (१ किलो): गुळामध्ये कार्बन (Carbon) असतो. जेव्हा आपण शेणातील जिवाणू पाण्यात टाकतो, तेव्हा त्यांना झपाट्याने वाढण्यासाठी आणि ऊर्जा मिळवण्यासाठी या गुळाचा 'खाद्य' म्हणून उपयोग होतो.

४. कोणत्याही डाळीचे पीठ / बेसन (१ किलो): बेसनामध्ये प्रथिने (Proteins) आणि अमिनो ऍसिड (Amino Acids) भरपूर असतात. हरभरा, उडीद, मूग किंवा चवळीचे पीठ तुम्ही वापरू शकता. हे पीठ जिवाणूंचे शरीर आणि ताकद वाढवण्याचे काम करते.

५. बांधावरची किंवा वडाच्या झाडाखालची माती (१ मूठभर): वडाच्या किंवा पिंपळाच्या झाडाखाली कधीही नांगरट किंवा रासायनिक फवारणी झालेली नसते. त्यामुळे तिथे मूळ आणि अत्यंत शक्तिशाली जिवाणू सुप्त अवस्थेत असतात. ही माती 'विरजण' म्हणून काम करते.

६. पाणी आणि प्लास्टिक बॅरल: २०० लिटर स्वच्छ पाणी आणि एक मोठे सावलीत ठेवलेले प्लास्टिकचे (लोखंडी नको) बॅरल.


५. जीवामृत बनवण्याची संपूर्ण कृती (Step-by-Step Preparation Method)

सर्व साहित्य गोळा केल्यानंतर ते योग्य पद्धतीने मिसळणे आणि आंबवणे ही एक अत्यंत महत्त्वाची तांत्रिक प्रक्रिया आहे.

५.१ साहित्य एकत्र करण्याची पद्धत

सर्वात आधी एका प्लास्टिकच्या टबमध्ये १० किलो देशी गाईचे शेण आणि ५ ते १० लिटर गोमूत्र घेऊन हाताने चांगले एकजीव करून घ्यावे. शेणाच्या कोणत्याही गाठी राहू नयेत.

त्यानंतर दुसऱ्या एका बादलीत थोडे पाणी घेऊन त्यात १ किलो गूळ आणि १ किलो डाळीचे पीठ (बेसन) टाकून त्याची गुठळ्या नसलेली पेस्ट तयार करावी.

५.२ बॅरलमध्ये मिश्रण तयार करणे

आता २०० लिटर क्षमतेच्या प्लास्टिकच्या बॅरलमध्ये थोडे पाणी भरा. त्यात वर तयार केलेले शेण-गोमूत्राचे मिश्रण, गूळ-बेसनाची पेस्ट आणि १ मूठभर बांधावरची माती टाका.

यानंतर बॅरल पूर्णपणे पाण्याने भरून घ्या.

५.३ घड्याळाच्या काट्याच्या दिशेने ढवळणे (Clockwise Stirring)

एक मोठी लाकडी काठी घेऊन हे संपूर्ण मिश्रण बॅरलमध्ये 'घड्याळाच्या काट्याच्या दिशेने' (Clockwise) सलग २ ते ३ मिनिटे चांगले ढवळावे.

असे का? घड्याळाच्या दिशेने ढवळल्यामुळे पाण्यात एक नैसर्गिक भोवरा (Vortex) तयार होतो, ज्यामुळे पाण्यात ऑक्सिजन (हवा) अत्यंत चांगल्या प्रकारे मिसळला जातो. ऑक्सिजन मिळाल्यामुळे जिवाणूंची वाढ प्रचंड वेगाने होते. डावीकडे-उजवीकडे असे उलटे ढवळल्यास जिवाणूंची साखळी तुटण्याची शक्यता असते.

५.४ आंबवण्याची प्रक्रिया (Fermentation Process)

ढवळून झाल्यानंतर बॅरलवर एक गोणपाट (सुती पोते) झाकून ठेवावे. बॅरलवर कधीही प्लास्टिकचे घट्ट झाकण लावू नये, कारण जिवाणूंना श्वास घेण्यासाठी हवेची गरज असते.

हे बॅरल सावलीत सलग ४८ तास (दोन दिवस) आंबवण्यासाठी (Fermentation) ठेवावे. या दोन दिवसांत सकाळ आणि संध्याकाळ काठीने मिश्रण घड्याळाच्या दिशेने ढवळणे अत्यंत आवश्यक आहे.

बरोबर ४८ तासांनंतर या मिश्रणातील कोट्यवधी जिवाणूंची संख्या अब्जावधींमध्ये पोहोचते आणि पिकाला संजीवनी देणारे तुमचे 'जीवामृत' वापरण्यासाठी पूर्णपणे तयार होते.

जीवामृत बनवण्याची संपूर्ण कृती (Step-by-Step Preparation Method)

जीवामृत बनवण्याची संपूर्ण कृती (Step-by-Step Preparation Method)

६. जीवामृत पिकांना कसे आणि किती द्यावे? (Application Methods & Dosage)

तयार झालेले जीवामृत पिकांच्या मुळांपर्यंत योग्य पद्धतीने पोहोचवणे हे उत्पादनात वाढ करण्यासाठी अत्यंत महत्त्वाचे आहे. तुम्ही तुमच्या सिंचनाच्या पद्धतीनुसार खालीलपैकी कोणताही पर्याय निवडू शकता:

६.१ ठिबक सिंचनातून कसे द्यावे? (Drip Irrigation / Fertigation)

ही सर्वात आधुनिक आणि पाण्याची बचत करणारी पद्धत आहे.

● तयार झालेले २०० लिटर जीवामृत एका स्वच्छ सुती कपड्याने २-३ वेळा गाळून घ्यावे. (गाळले नाही तर ठिबकच्या नळ्या चोकअप होऊ शकतात).

● हे गाळलेले जीवामृत 'व्हेंचुरी' (Venturi Injector) किंवा खत टाकीच्या (Fertilizer Tank) मदतीने ठिबक सिंचनातून थेट पिकांच्या मुळाशी अत्यंत सहजपणे आणि समान प्रमाणात देता येते.

६.२ पाटाच्या पाण्यातून कसे सोडावे? (Flood Irrigation)

जर तुमच्याकडे ठिबक नसेल आणि तुम्ही मोकाट पाणी (पाटपाणी) देत असाल, तर ही पद्धत वापरावी.

● ज्या मुख्य पाटातून पाणी शेतात जाते, तिथे जीवामृताचे बॅरल एका उंच जागेवर ठेवावे.

● बॅरलला खाली एक तोटी (Tap) बसवून घ्यावी. पाणी चालू झाल्यावर ती तोटी हळूहळू उघडावी.

● जीवामृताची बारीक धार पाण्याच्या प्रवाहामध्ये मिसळेल अशी सोय करावी. यामुळे संपूर्ण शेतात पाण्यासोबत जीवामृत अत्यंत प्रभावीपणे पोहोचते.

६.३ पिकावर फवारणी कशी करावी? (Foliar Spray)

जीवामृत केवळ जमिनीतूनच नाही, तर पानांवरून फवारण्यासाठीही अत्यंत फायदेशीर आहे. पानांवरून दिल्यास पिकाची रोगप्रतिकारक शक्ती वाढते आणि पाने काळोखी पकडतात.

प्रमाण: १५ लिटरच्या फवारणी पंपात १ लिटर गाळलेले जीवामृत आणि १४ लिटर साधे पाणी मिसळून पिकावर फवारणी करावी.

● फवारणी शक्यतो सकाळी कोवळ्या उन्हात किंवा संध्याकाळी ऊन कमी झाल्यावर करावी.

६.४ प्रति एकर वापराचे प्रमाण

सुभाष पाळेकर नैसर्गिक शेतीच्या (ZBNF) तंत्रानुसार, १ एकर क्षेत्रासाठी दर १५ दिवसांनी किंवा महिन्यातून किमान एकदा २०० लिटर जीवामृत जमिनीत सोडणे आवश्यक आहे. पिकाची अवस्था कोणतीही असो, तुम्ही जीवामृताचा वापर वर्षभर करू शकता.

७. घन जीवामृत (Ghan Jivamrut) म्हणजे काय? आणि ते कसे बनवावे?

अनेक शेतकऱ्यांची शेती पूर्णपणे कोरडवाहू (पावसावर अवलंबून) असते. अशा कोरड्या जमिनीत किंवा पेरणीच्या वेळी द्रव जीवामृत देणे शक्य नसते. यासाठी सुके जीवामृत म्हणजेच 'घन जीवामृत' (Ghan Jivamrut) वापरले जाते.

७.१ घन जीवामृत म्हणजे काय?

हे द्रव जीवामृताचेच एक वाळवलेले, पावडर (सुके) स्वरूप आहे. हे खतासारखे गोणीत साठवून ठेवता येते आणि पेरणीच्या वेळी बियाणांसोबत जमिनीत फेकता येते.

७.२ घन जीवामृत बनवण्याची कृती

१. १०० किलो देशी गाईचे अत्यंत सुके आणि कुजलेले शेणखत सावलीत एका जमिनीवर पसरून घ्यावे.

२. या १०० किलो शेणावर आपण तयार केलेले १० ते २० लिटर द्रव जीवामृत शिंपडावे.

३. हे सर्व मिश्रण फावड्याच्या किंवा हाताच्या साहाय्याने अत्यंत चांगले एकजीव करून घ्यावे.

४. यानंतर हे शेणखत पुन्हा सावलीत ४८ तास पसरून चांगले वाळवून घ्यावे.

५. वाळल्यानंतर त्याचा भुगा करून (पावडर बनवून) गोणीत भरून ठेवावे.

७.३ घन जीवामृताचे फायदे

हे घन जीवामृत जमिनीत टाकल्यानंतर, त्यातील जिवाणू सुप्त अवस्थेत (झोपलेल्या स्थितीत) राहतात. पण जेव्हा पावसाचा पहिला थेंब जमिनीवर पडतो किंवा तुम्ही पाणी देता, तेव्हा हे जिवाणू त्वरित जिवंत होतात आणि आपले काम सुरू करतात. कोरडवाहू पिकांसाठी हे एक वरदान आहे.

८. जीवामृताचे पिकांसाठी आणि जमिनीसाठी होणारे प्रचंड फायदे (Benefits of Jivamrut)

जीवामृताचा सातत्याने वापर केल्यास शेतात अक्षरशः चमत्कार पाहायला मिळतो. याचे काही सर्वात मोठे आणि क्रांतिकारी फायदे खालीलप्रमाणे आहेत:

जमीन लोण्यासारखी मऊ आणि भुसभुशीत होते: जीवामृतातील जिवाणू जमिनीत सेंद्रिय कर्ब (Humus) तयार करतात. यामुळे कडक झालेली माती अत्यंत सच्छिद्र आणि मऊ होते. मुळांची पांढरी वाढ (White root development) प्रचंड वेगाने होते.

देशी गांडुळे (Earthworms) पुन्हा जिवंत होतात: युरियामुळे जमिनीच्या १५ फूट खाली जाऊन झोपलेली स्थानिक गांडुळे जीवामृताच्या वासाने आणि गोडव्याने पुन्हा पृष्ठभागावर येतात. हे गांडूळ जमिनीची रात्रंदिवस मोफत मशागत करतात आणि आपल्या विष्ठेद्वारे पिकाला उत्तम खत देतात.

उत्पादनात आणि दर्जात वाढ: जीवामृतामुळे पिकाला नैसर्गिक आणि संतुलित आहार मिळतो. यामुळे फळांचा आकार, चकाकी आणि साठवण क्षमता (Shelf life) अनेक पटींनी वाढते. मालाला बाजारात सर्वाधिक भाव मिळतो.

रोगप्रतिकारक शक्ती वाढते: रसायनांच्या वापरामुळे पिके रोगट होतात. पण जीवामृत वापरल्यास पिकांची पाने जाड आणि काळोखीदार होतात. अशा काटक पिकांवर कोणत्याही अळीचा किंवा रोगाचा लवकर अटॅक होत नाही.

खर्चात १००% बचत: बाहेरून कोणतेही खत (NPK) आणावे लागत नसल्याने शेतकऱ्याची खतांची सर्व रक्कम वाचते आणि तो खऱ्या अर्थाने 'कर्जमुक्त' होतो.

९. जीवामृत वापरताना घ्यायची अत्यंत महत्त्वाची काळजी (Precautions)

जीवामृत बनवणे सोपे असले तरी, त्याचे जिवाणू जिवंत ठेवण्यासाठी काही तांत्रिक आणि शास्त्रीय काळजी घेणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे:

९.१ जीवामृत किती दिवसांच्या आत वापरावे?

बॅरलमध्ये जीवामृत तयार झाल्यानंतर (म्हणजेच ४८ तासांनंतर) ते पुढील ७ दिवसांच्या आत पिकाला देणे किंवा वापरणे बंधनकारक आहे.

७ दिवसांनंतर बॅरलमधील जिवाणूंना खाद्य (गूळ व बेसन) कमी पडते आणि ते भुकेमुळे एकमेकांना खाऊन मरू लागतात. त्यामुळे जुने जीवामृत वापरल्यास कोणताही फायदा होत नाही.

९.२ रासायनिक खतांसोबत का मिसळू नये?

जीवामृत हे पूर्णपणे नैसर्गिक जिवाणूंचे (Live Bacteria) मिश्रण आहे. जर तुम्ही चुकूनही हे जीवामृत युरिया, डीएपी किंवा कोणत्याही रासायनिक कीटकनाशकांसोबत मिसळले, तर रसायनांच्या उष्णतेने आणि विषामुळे सर्व जिवाणू क्षणात मरून जातील.

त्यामुळे नैसर्गिक शेती करताना रासायनिक खतांचा स्पर्शही जीवामृताला होऊ देऊ नये. ज्या पंपाने रासायनिक फवारणी केली आहे, तो पंप स्वच्छ धुतल्याशिवाय जीवामृत फवारणीसाठी वापरू नये.

९.३ बॅरल उन्हात का ठेवू नये?

जीवामृत बनवण्याचे बॅरल नेहमी झाडाच्या सावलीत किंवा छपऱ्यात ठेवावे. जर त्यावर कडक सूर्यप्रकाश पडला, तर वाढलेल्या तापमानामुळे सूक्ष्म जिवाणू नष्ट होतात. जिवाणूंना वाढण्यासाठी सावली आणि ऊबदार वातावरण लागते.

(तसेच, जीवामृत बनवण्यासाठी कधीही लोखंडी किंवा तांब्याचे भांडे वापरू नये, नेहमी प्लास्टिक किंवा सिमेंटच्या टाकीचाच वापर करावा.)

१०. लक्षात ठेवा: थोडक्यात सारांश (Summary/Conclusion)

थोडक्यात सांगायचे तर, जीवामृत (Jivamrut) हा आधुनिक काळातील शेतीला आणि नापीक जमिनीला पुन्हा नवसंजीवनी देणारा एक 'अमृतकलश' आहे.

फक्त १० किलो देशी गाईचे शेण, गोमूत्र, गूळ आणि बेसनाच्या साहाय्याने आपण घरीच शून्य खर्चात हे शक्तिशाली जिवाणूंचे विरजण तयार करू शकतो. याचा ठिबक सिंचनातून किंवा फवारणीतून नियमित वापर केल्यास जमीन अत्यंत सुपीक होते, गांडुळे परत येतात आणि रासायनिक खतांचा लाखो रुपयांचा खर्च कायमचा वाचतो. झिरो बजेट नैसर्गिक शेतीकडे (ZBNF) वळण्याचा हा पहिला आणि सर्वात महत्त्वाचा आणि क्रांतिकारी टप्पा आहे.

११. नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न (FAQs)

1. जीवामृत म्हणजे नक्की काय?

जीवामृत हे पिकांसाठी खत नसून ते देशी गाईचे शेण, गोमूत्र, गूळ आणि बेसन वापरून आंबवून तयार केलेले कोट्यवधी सूक्ष्म जिवाणूंचे विरजण (Culture) आहे, जे मातीतील अन्नद्रव्ये पिकाला उपलब्ध करून देते.

2. जीवामृत बनवण्यासाठी जर्सी गाईचे किंवा म्हशीचे शेण चालते का?

नाही. जर्सी, एचएफ (HF) गायी किंवा म्हशीच्या शेणात पिकाला लागणारे उपयुक्त जिवाणू नसतात. त्यामुळे जीवामृत बनवण्यासाठी फक्त भारतीय वंशाच्या 'देशी गाईचेच' (ज्याला वशिंड असते) शेण आणि गोमूत्र वापरणे अनिवार्य आहे.

3. तयार केलेले जीवामृत किती दिवस टिकते आणि कधी वापरावे?

जीवामृत तयार झाल्यावर (४८ तासांनंतर) ते पुढील जास्तीत जास्त ७ दिवसांच्या आत पिकाला देणे आवश्यक आहे. त्यानंतर त्यातील जिवाणू खाद्य न मिळाल्याने मरण पावतात आणि त्याचा प्रभाव संपतो.

4. एकर शेतीसाठी किती जीवामृत लागते?

सुभाष पाळेकर तंत्रज्ञानानुसार, १ एकर शेतीसाठी एका वेळी २०० लिटर जीवामृत जमिनीत सोडणे आवश्यक आहे. हे प्रमाण दर १५ दिवसांनी किंवा महिन्यातून किमान एकदा पिकाला दिले पाहिजे.

5. जीवामृताची पिकांवर फवारणी (Foliar Spray) करता येते का?

होय, नक्कीच करता येते. १५ लिटरच्या फवारणी पंपात १ लिटर गाळून घेतलेले स्वच्छ जीवामृत आणि १४ लिटर पाणी मिसळून फवारल्यास पिकाची पाने जाड होतात, रोगप्रतिकारक शक्ती वाढते आणि वाढ वेगाने होते.

6. घन जीवामृत (Ghan Jivamrut) म्हणजे काय?

कोरडवाहू जमिनीत किंवा पेरणीच्या वेळी वापरण्यासाठी १०० किलो सुक्या शेणखतावर १० ते २० लिटर द्रव जीवामृत शिंपडून ते सावलीत वाळवले जाते. या सुक्या पावडरलाच घन (Solid) जीवामृत म्हणतात.

7. ठिबक सिंचनातून (Drip Irrigation) जीवामृत कसे सोडावे?

ठिबक सिंचनाच्या नळ्या (Drippers) चोकअप होऊ नयेत म्हणून तयार झालेले जीवामृत २ ते ३ वेळा सुती कपड्याने अत्यंत स्वच्छ गाळून घ्यावे. त्यानंतर ते 'व्हेंचुरी' किंवा खत टाकीच्या (Fertilizer Tank) मदतीने पिकाला सहज देता येते.

तुमचा अनुभव नक्की शेअर करा!

शेतकरी मित्रांनो, तुम्ही तुमच्या शेतात रासायनिक खतांऐवजी कधी 'जीवामृत' बनवून वापरून पाहिले आहे का? किंवा जीवामृत बनवण्याची कृती, देशी गाय, घन जीवामृत किंवा ठिबकमधून जीवामृत सोडण्याबाबत तुमचा कोणताही तांत्रिक प्रश्न असल्यास खाली कमेंट करून नक्की विचारा. तुमच्या सर्व प्रश्नांची शास्त्रशुद्ध आणि अचूक उत्तरे देण्यास आम्हाला अत्यंत आनंद होईल!

जर तुम्हाला खतांचा खर्च शून्य करून शेतकऱ्यांना कर्जमुक्त करणारी ही अत्यंत सविस्तर आणि अभ्यासपूर्ण माहिती आवडली असेल, तर ती तुमच्या गावातील इतर शेतकरी मित्रांसोबत आणि व्हाट्सएप ग्रुपवर (WhatsApp Groups) नक्की शेअर करा. तुमच्या एका शेअरमुळे अनेक शेतकरी विषमुक्त नैसर्गिक शेतीकडे वळू शकतील आणि जमिनीचा पोत वाचेल.

वेळ काढून ही ४५००+ शब्दांची सविस्तर मार्गदर्शिका वाचल्याबद्दल खूप खूप धन्यवाद! शेतीविषयी आणि आधुनिक कृषी तंत्रज्ञानाविषयी अशाच नवनवीन, हमखास नफा देणाऱ्या माहितीसाठी 'आधुनिक शेती' (AdhunikSheti.in) या आपल्या हक्काच्या ब्लॉगला पुन्हा नक्की भेट द्या.

धन्यवाद..! (आधुनिक शेती परिवार)

टिप्पणी पोस्ट करा

0 टिप्पण्या